شش امتحان در پنج روز واقعا طاقت فرسا بود آن هم در دانشکده ما که گرفتن نمره از استاد مثل کندن مو از بدن خرس است (بلا تشبیه) الان از سر جلسه امتحان آمدم تا بعد از یک هفته ببینم چه خبر است و دنیا دست کیست ظاهرا جریان معاون فرهنگی دانشگاه زنجان خیلی سرو سدا داشته و دیگر پیشنهادات رییس جمهوری برای اوپک بود که به نظرم پیشنهادات خوبی بود
اولین پیشنهاد مبنی بر استفاده از یک سبد ارزی برای مبادلات نفتی بود که خود مانع کاهش بیشتر دلار می شود و به اقتصاد جهانی کمک می کند کاهش هزینه های جنگی هم که مسلما خوب است و یک پیشنهاد بشر دوستانه است اما آیا خود ما به این سخن عمل می کنیم به نظر من یک بخش از تورم در ایران به خاطر افزایش تقاضا ناشی از هزینه های جنگی و ارتشی است. کاهش مالیات ها هم خیلی به ما ربط نداره فقط باعث افزایش رفاه مصرف کنندگان غربی به خاطر کاهش قیمت بنزین خواهد شد که با ثابت بودن سایر شرایت فی نفسه خوب است. چنتا پیشنهاد دیگه که باعث همکاری های بیشتر بین مجموعه ای از کشور ها خواهد شد. گفته میشود ” اگرچه آسه آن در بسیاری از توافقات تجاری و اقتصادی بسیار موفق بوده است اما اگر این اتحادیه صرفا مانع بروز درگیری و جنگ در جنوب شرق آسیا می شد باز هم موفق بود” این جمله بسیار مفهوم دارد یکی از اهداف اصلی تقریبا همه سازمان های بین المللی که بعد از جنگ جهانی دوم بوجود آمدند گره زدن منافع اقتصادی کشورها برای جلوگیری از بروز جنگ های دوباره بوده به منطقه خاور میانه نگاه کنید در نیم قرن اخیر چند جنگ در خاور میانه رخ داده؟ سپس به سطح همکاری های اقتصادی این کشورها توجه کنید کدام سازمان، ادغام یا موسسه بین المللی موفق در این منطقه وجود دارد؟ به نظر می رسد تشنه ترین منطقه برای همکاری های اقتصادی و توافقات تجاری این منطقه باشد البته مشکلات بسیاری هست به نظر می رسد اولین مشکل، مشکل فرهنگی میان عرب و عجم باشد تا زمانی که ما اعراب را ملخ خور بدانیم و عرب ها مارا عجم بدانند نمی توان امید به همکاری های موفقیت آمیز داشت من تا زمانی که با اعراب مکه و مدینه و جده برخورد نکرده بودم نمی دانستم اینها اینقدر با فارس ها بغض و کینه دارند و این ذهنیت کاملا دو طرفه است. بهر حال برای همگرایی بیشتر با اقتصاد جهانی ما نیاز داریم که همکاری های منطقه ای را افزایش دهیم و این مستلزم پاک کردن ذهنیت های منفی است. البته باید عرض کنم که این سخنان من از جایگاه یک اقتصاد خوانده است نه موضعی دیگر.
محرک سیاست غالبا مسائل و منافع اقتصادی بوده و هست ، پس ما بخاطر منافع اقتصادی ملی نیازمند یک تعامل سازنده با همسایگان خصوصا کشورهای عرب حوزه ی خلیج همیشه فارس و کشورهای آسیای میانه و حوزه ی دریای مازندران هستیم ، اما برای حصول چنین خواسته ای باید توان چانه زنی بالایی داشته باشیم تا زمانی که بر سر میز مذاکره با همسایگان یا سایر کشورهایی که تامین کننده ی منافع ملی ما هستند مینشینیم بتوانیم منافع حداکثر را کسب و امتیازات حداقل را بدهیم ، این امر هم میسر نیست مگر با وجود یک دولت مقتدر داخلی ، دولت زمانی اقتدار دارد که تکیه گاهش مردم باشند ، زمانی تکیه گاه مردمند که دولت منتخب مردم باشد ، یعنی وجود دموکراسی ، پس در نبود دموکراسی و وجود استبداد وقوع چنین امری میسر نیست ، خصوصا آنکه دولت مستبد به دلیل نداشتن تکیه گاه داخلی به دنبال نقطه ی اتکای خارجیست که بخاطر آن امتیازات بیشماری را میدهد و از حق خود چشمپوشی میکند نظیر آنچه که رژیم حقوقی دریای مازندران مینامند و دادن امتیازات به روسیه ، پس در گام اول و قبل از بحث تعامل فرهنگی با همسایگان ، ابتدا باید حاکمیت و اقتدار داخلی خود را تثبیت کنیم و به یک مخرج مشترک برسیم تا بتوانیم بر اساس آن با همسایگان تعامل سازنده ی اقتصادی داشته باشیم .
———————–
ناصر: سلام ممنون از نظرتون من كمي تا قسمتي باهات موافقم اما همانطور كه گفتم اولين مشكل مشكل فرهنگي و ذهنيت هاي اين اقوام نسبت به يكديگر است چون در همه كشور هاي منطقه اين مشكل سياسي وجود داره اما مساله ابتدايي مساله فرهنگي است مثلا فرض كن همه اين كشور ها يك شبه دمكرات و مقتدر شدند خوب چه ضمانتي براي همكاري و توافقات اقتصادي وجود داره؟!
Hi Arsalan, I need to firmly disagree with you about your comment. Firstly, virtually all of the competent states (i.e developmental states) throughout the history were autocratic regimes (or semi-autocratic) (Acemoglu & Robbins, 2006). So you need to be extremely cautious about the flowing statement: “states are competent only when they are elected by citizens”. Secondly, incentive of states to become developmental and competent highly depends on their political discount rate not their accountability mechanism (Easterly, 2002). Thus, one can find several democracies in the world that are neo-patrimonial and predatory.
Thanks for your comment.
William Easterly, “How Did Heavily Indebted Poor Countries Become Heavily Indebted? Reviewing Two Decades of Debt Relief ,” World Development, Vol. 30, No. 10 (October 2002), pp. 1677-1696.
Acemoglu, D & J, Robinson (2006), Economic Origins of Dictatorship and Democracy: Economic and Political Origins, Cambridge University Press.
قطعا وقتی که دموکراسی برقرار بشه به خواسته های اقوام و مطالبات قومیتی پاسخ مناسب و در خور داده میشه و افرادی در صدر کار قرار میگیرند که لایق هستند و در نتیجه بستر لازم در جهت فرهنگ سازی ایجاد میشه نه فرهنگ سوزی .